تاریخچه انرژی خورشیدی

تاریخچه انرژی خورشیدی

تاریخچه انرژی خورشیدی به قدمت‌های بسیار و زمان قبل ازتاریخ باز‌ می‌گردد. چندین قرن قبل از میلاد مسیح، در دوران سفالگری، روحانیون معابد به کمک جام بزرگ طلائی صیقل داده شده و اشعه ی خورشید، آتشدان محراب را روشن می‌کردند. یکی از فرعون های مصر معبدی ساخته بود که با طلوع خورشید درب آن باز و با غروب خورشید درب بسته می‌شد. اما مهم‌ترین روایت داستان ارشمیدس (دانشمند و مخترع  یونان قدیم) می‌باشد که ناوگان روم را با انرژی حرارتی خورشید به آتش کشید. او با نصب کردن تعداد زیادی آئینه‌ کوچک مربع شکل در کنار یکدیگر که روی یک پایه متحرک قرار داشته‌ و اشعه خورشید را از راه دور روی کشتی رومیان تمرکز ساخته و به این ترتیب آن ها را به آتش کشید. در ایران هم معماری سنتی ایرانیان باستان نشان دهنده توجه خاص آنان در مصرف صحیح و مؤثر از انرژی خورشید در زمان‌ قدیم بوده ‌است .

در حدود بیست سال بعد از میلاد مسیح مردمان چین از آینه برای روشن نمودن مشعل های خود استفاده می کردند. در قرن یک تا چهارم میلاد، رومیان حمام های خانه های خود را به گونه ای طراحی نمودند که از نور خورشید برای گرم شدن آب بهره ببرند. در قرن ۱۸ میلادی ، دانشمندی سوئیسی اولین کلکتور خورشیدی را ساخت. در اوایل قرن ۱۹ رابرت استرلینگ اسکاتلندی اختراع خود را برای پیش گرمکن موتور حرارتی به ثبت رساند. همچنین ادموند بکرل دانشمند فرانسوی اثر فتوولتائیک را هنگام کار با پیل الکترولیز کشف کرد. در اواخر این قرن اولین آب گرمکن خورشیدی توسط کلارنس آمریکایی ثبت اختراع گردید و چارلز فریدریشن (مخترع آلمانی) اولین نیروگاه خورشیدی را ساخت که برای گرمایش آب در یک مزرعه در اسپانیا استفاده شد .

در سال ۱۸۸۳ چارلز ادگار فریتس که یک مهندس برق آمریکایی، یک سلول خورشیدی سلنیومی ساخت که از برخی جهات شبیه به سلول‌های خورشیدی سیلیکونی امروزی بود. این سلول از یک لایه نازک سلنیوم تشکیل شده بود که با یک توری از سیم‌های خیلی نازک طلا و یک ورق حفاظتی از شیشه پوشانده شده بود.

اما بیشترین استفاده از انرژی خورشید به عنوان منبع انرژی قابل استفاده، در قرن ۲۰ آغاز شد. در اوایل این قرن آلبرت انیشتین همراه با تئوری نسبیت خود اثر فوتوالکتریک را مطرح نمود. در اواسط این قرن اولین ساختمان اداری تجاری در جهان که با آبگرمکن خورشیدی کار می کرد طراحی شد. همچنین ناسا اولین ماهواره ای که با سلول های فتوولتائیک به ظرفیت ۴۷۰ وات تغذیه می شد توسط سفینه فضایی به فضا پرتاب نمود.

در دهه‌های بعدی، تحقیقات و توسعه در زمینه انرژی خورشیدی ادامه یافت و در سال ۱۹۵۴، دو محقق بلژیکی به نام‌های چارلز و سوفی پیکارد، اولین سلول خورشیدی را با بازدهی ۶% ساختند . 

امروزه، با پیشرفت تکنولوژی، بازدهی سلول‌های خورشیدی به بیش از ۲۰% رسیده و انرژی خورشیدی به عنوان یکی از پرطرفدارترین منابع انرژی تجدیدپذیر در دنیا شناخته می‌شود .

انرژی خورشید و مزایای آن در قرن های گذشته به خوبی شناخته شده بود ولی بالا بودن هزینه اولیه چنین سیستمهایی از یک طرف و عرضه نفت و گاز ارزان از طرف دیگر سد راه پیشرفت این سیستم شده بود تا افزایش قیمت نفت در سال ۱۹۷۳ باعث شد کشور پیشرفته صنعتی مجبور شدند به مسئله تولید انرژی از راه دیگر غیر از مصرف سوخت فسیلی توجه جدی ‌تری نماید.

در واقع اگر قرن ۱۹ را قرن ذغال سنگ و قرن ۲۰ را قرن نفت بدانیم قرن ۲۱ دوران بکارگیری انرژی های تجدید پذیر به خصوص انرژی خورشیدی است. میزان مصرف انرژی در این دوران از اهمیت بسیاری برخوردار است لذا کشف منابع جدید انرژی می توان بخش عظیمی از مشکلات موجود را حل کند، در بین منابع مختلف انرژی، انرژی خورشیدی به دلیل نامحدود بودن عدم تخریب محیط زیست منبع بسیار مناسب و مقرون به صرفه ای می باشد. استفاده از این انرژى برخلاف انرژى هسته‌اى، خطرى ندارد و براى کشورهاى فاقد منابع انرژى زیرزمینى، مناسب ترین راه براى دستیابى به نیرو و رشد و توسعه اقتصادى است.